ELEKTRONICZNA MAPA NAWIGACYJNA (ENC)

nawigacja samochodowa nokia 500

W węższej definicji elektroniczna mapa nawigacyjna (ang. Electronic Navigational Chart) to tradycyjna mapa morska przetworzona na postać cyfrową, przechowywana w pamięci komputera, z możliwością wyświetlenia jej na ekranie. Jest to jeden z elementów ECDIS – nawigacyjnego systemu informacyjnego, podającego informację hydrograficzną, która może być połączona z informacją dostarczaną przez elektroniczne systemy wyznaczania pozycji w celu zapewnienia bezpieczeństwa nawigacji statku. Z kolei szersza definicja tego pojęcia obejmuje cały zintegrowany system nawigacyjny, w którym mapa elektroniczna rozumiana w węższym znaczeniu jest tylko jednym z elementów.

Na monitorze kontrolnym nawigator uzyskuje: wielobarwny obraz mapy, kontur własnego statku wraz z wektorem kursu i prędkości oraz rzeczywisty obraz sytuacji radarowej. Zaletą map tego typu jest możliwość zmiany skali oraz doboru kolorów wedle zapotrzebowania użytkownika. Zasadniczą właściwość map elektronicznych stanowi sprzężenie obrazu radarowego z mapą, czyli jednoczesny podgląd statycznych i ruchomych obiektów. Główną wadą jest natomiast proces ręcznej aktualizacji danych.

Największy rozwój produkcji map elektronicznych obserwuje się w Stanach i w Japonii, gdzie stosuje się je w nawigacji portowej oraz na statkach żeglugi przybrzeżnej. W kanadzie pracuje się nad mapami tego typu dla statków przemysłu naftowego, nawigujących w obszarze Arktyki.

Powstały w 1984 roku system Viewnav stosuje się w obszarach zagęszczonego ruchu do nawigacji, obserwacji portu i kontroli ruchu statków. Wyraźnie zaznacza się sieci kotwicowisk i kotwiczących w ich obrębie statków. Mapy elektroniczne dla tego systemu powstają poprzez digitalizację wybranych fragmentów tradycyjnych map nawigacyjnych.

Zostaw komentarz